මිරිගුවක දුවනවා

 

සිහින සොයන්න, සිහින දකින්න

පෙරුම් පුරනවා පැතුම් පතනවා

කවදා උදාවේදෝ නොදන්නා

මිරිගුවක දුවනවා

නිදහසක්, නිදහසක් සොයනවා

නොලැබුනත් පතනවා පතනවා

නිදි නැතුව සොයනවා පතනවා

මිරිගුවක දුවනවා

පොඩි කුරුල්ලෙක් වගේ

සොඳුරු නම් මල් සුවඳ වාගේ

සිහිල් නම් මද පවන වාගේ

ගලා යද්දෙන් ඔහේ 

පා වෙලා ජීවිතේ...

රැදුනි නම් මුදු ගුණය සේම සඳේ

පියකරුයි නම් සිතුම් වැල් නිති හදේ

පසුතැවි නම් තිබුනදෙන් කොහේ

ගලායන්නට ඉඩ දෙන්න ජීවිතේ...

තටු සලා පොඩි කුරුල්ලෙක් වගේ...

ඉගිලිලා 

ඈත නිල් ආකහේ...

පවසන්

සයුරු දළ රළ එක්ව රඟනා

සිත් වෙරළ සිඹිනා

යලි යලිත් නැගෙනා

කැටිති පෙණ පොකුරු දැයි පවසන්

තුන් යමේ සීතලට

තරු එළිත් නිදි රෑක

ඝණ අඳුර විනිවිදින

මුදු ස්වරය ඔබද පවසන්

මදහසින් ලොව පිබිද

සිත් පතුල් මත සරන

සිතිවිලිද ඔබ මගේ

හොර රහසෙ සෙමින් පවසන්

නැතුව

සරදමක්ද අද 

පෙර දිනක් පිදුව 

සොඳුරු මුදු කුසුම

ගං තෙරක් හිඳ

විහඟ රාවයට

මිමිනු පෙම් කවිය

හදේ කැටි ගැහුන

මගෙ සුසුම් පොද

යනෙන තැන් නැතුව

පිවිතුරුම පළමු පෙම

සඳ එළිය වගේ සිසිලැල්

හිමිදිරිය වගේ මනලොල්

ලොව පෙමක් තිබේ නිකැලැල්

නැත කිසිත් එයට සම තුන්කල්

සුදු පියුම් පරදවන 

පිවිතුරුම පළමු පෙම...

ස්නේහයේ ගීතයේ 

සුමුදු මුදු රන් රාව...

ඉකිගසන ජීවිතේ සනසවා 

තුරුලු කරවා ලැමට දෝතින්...

ලොවම සනසන ලොවම නැලවෙන

අන් දෙයක් වෙයිද වෙන යම්...

රහස්

සලිත ලලිත නෙත් රසඳුන්

රහස් ගෙනෙනවා... 

තුන්යම සිහින මැවෙනවා

සිත් මල විකසිත වෙනවා...

හෙමින් සැරේ හොර රහසෙම

වෙලී වෙලී පවන් රොදක

මතක සුවඳ තවරාලා

රහස් කියනවා... 

හද විල රටා මැවෙනවා....

ඈත දුරක වළා රොදක

මොලකැටි සියුමලි මුදු ගුණ

සැරින් සැරේ දවටා ගෙන

රහස් කියනවා... 

කව්රුද රහස් අහනවා...

ආදරේ හිමිකාරි

පුරා පෙරුමන් පතා පැතුමන්

රුහිරු වගුරා කඳුලු වපුරා

දිනා ගත්තා මා...

මම ඔබේ කර ගත්තා...

කිරුල නොපලන් රැජිනියයි ඔබ

මහද ගැස්මේ රිද්මයයි ඔබ

මුදු සුමුදු සඳ සිසිලසත් පරයන

ආදරේ හිමිකාරියයි ඔබ...

බලා කල් යල් සුදු නෙලුම සොඬින් ගෙන

ඔබේ කුස වැඩි දෙව් පුතුන් නම් මම නොවේ

ජීවිතේ සැඬ කටුක යුගයක

සෙවු කෙන්බිම ඔබමවේ...

තවම නොදනිමි අන් කෙනෙක් මට

සම කරන්නට ඔබේ ලඳේ...

ජාති ජාතිත් පත්න්නේ මම

ඔබෙම වේවා සංසාරයේ...

අම්මා මඟ බලනවද

සුන්දරයි හැඟුමන්

සුන්දරයි හැඟුමන් ඉපිලිලා සිත මගේ සතුටින්
ලං වෙලා සියොතුන් ගී ගයයි හඬ නගා විගසින්
මල් පිපී ලෙලයි යායට පුරවලා සුවදින්
ජීවිතේ සොඳුරුයි රස උතුරලා පෙර මෙන්

වෙනද නොදැනෙන අමුතු මිරිහරක් ගත පුරා පැතිරෙයි
සිහිල් මද නළ ගෙනයි සැනසුම නව පනක් ලැබදෙයි
ලබැදි බව උතුරා දෝරේ ගලලා සිනා මල් විසිරෙයි
හුරු පුරුදු බව පුරවලා මුලු සිතම කවියක් වෙයි

නැගෙන විට දිනිදුන් අඹර දිලෙනා කිරණ සේ උතුරන නැවුම් බව
වඩින විට සඳවතිය මිහිපිට ගෙනෙන සේ  මුදු සිහිල් බව
ගයන විට පෙම් ගීය කෙවිලිය නෙත රැදුන සේ කෝල තුටු බව
හැඟෙන විට මා ගතම පුබුදුවන ඔසුව සේ දැනෙයි මේ සොඳුරු බව

මනකල්ය ලොව දැන් සැනෙකෙලි කරයි සිත සතුටින්
කිමද මේ  හැටි කාරනා එනමුදු එකදු පැනයක් වෙයි
මන්ද මේ විමසුම් සකි සඳේ නැතිය අන් කිසිත් සම වෙම්
ගෙදර ඇවිදිල්ලා කාලෙකින් නිදසේ මම ගෙදර ඇවිදින්...

නික්මිලා රහසින්...

නවාතැන් පළ ඔබයි ඔබගේ සිනාවයි
ජීවිතේ දිගු වන්දනා ගමනේ...

එදා තෙපලූ ඔබ කොහිද සබදේ....

සසර සරනා තුරා 

ඔබ මගේ... ඔබ මගේ....

සපත කල ඔබ මුව 

ගොලු උනිද කෙලෙසේ....

අන් ලඳක් නැත සොඳුරු ඔබ රුවසේ

මිහිරි වෙයි ඔබ තෙපුල් මට සඳවතියේ...

පෙර පිනින් මම ලදිමි අත ඔබගේ

කියූ කාලය අමතකද සබඳේ....

හැර ගියේ ඇයි දැයි නොදන්නෙමි නික්මිලා රහසින්...

චපල නැති බව පමනක්ම දන්නෙමි ඔබට කිසි විටෙකත්...

හිතවතුන් නෑසියන් මාපිය හැමදෙන විමසද්දී තතු ඔබගේ

මුව ගොලුයි මා, කෙලස කියන්නද ඔබ නො එන බව සබඳේ....

කඳුලු වැල් හැම රෑක සිටියත් මගේ ලඟ රහසේ...

ලෝකයෙන් සඟවා පිසාදා හරින්නම් සිනාවෙන් නිබඳේ...

පෙර එදා සිත් බැඳි මතකයන් කෑ ගසයි නම් ලද ඉඩකින්...

පෙලයි නම් සිත වද වේදනාවෙන් පාරවා හැඟුමන්...
ඔබේ ලොව තුල මා නොමැති බැව් කියයි නම් ඔබ දිවුරලා මැනවින්....
එලඹ ඇත දැන් සුදුසු කාලය කුරුටු ගා සදහටම යන්නට අපේ පෙම් පැතුමන්...

උතුම් මෙහෙසිය මහා ගුණ පිරි යශොදරාවක් නොවේ මම සබඳේ...

රලු කටුක දිවි මගේ සරනා හුදු ගැහනියකි මේ දියතේ...

එහෙත් එනමුදු කුළුදුල් පෙම පිදු හද ගැන නැහැ ද්වේශයක කෙදිනකවත්..

ඔබ මගේ නොව්නත් පතන්නම් සියලු සෙත් යහපත්....

දිවිය සරසන බොළඳිය...

කෝළ හසරැලි සිඟිති ඉඟි බිඟි

මුවඟ ගැවසුන බොළඳිය...

සොඳුරු මියැසිය කිරි සිනා පිරි

දිවිය සරසන දියණිය...

විසල් නෙතු යුග පුරා පැතිරුන 

මියුරු ජීවන රස...

දකින විට ඔබ සිඟිති හසරැලි

නිවෙයි හද රැදි ගිම් හැම...

මගේ හද විජිතයේ 

කිරුළ ඔබ දූ කුමරිය...

හෙලමි දහඩිය තුටු සිතින් මම 

ඔබේ හෙට සුව පිණිසම...

අඳුර දුරලා අඹර දිදුලන

සරා සඳ සේ හැමවිට...

නැණ නුවණ සරි - ගුණ සුවඳ පිරි

සඳවතිය වෙයන් ඔබ මතු දිනයක...

රෑ මැදියම මැවෙන මතක...

හිත පෑරෙන කවි කියවෙන

නිදි නැති නෙතු ගතු කියවන

රෑ මැදියම

මැවෙන මතක...

දුක්බරවූ අතීතයක

සුසුම් අතර සැරිසරන්න

කඳුල සමඟ ලෙන්ගතුවුන

අකීකරුම මගේ මතක...

හද පාරා රිදුමන් දෙන

වලලන්නට පෙර සැඟවුන

ඇඟ මස් ලේ වැද කකියන

සීතලවූ අඳුරු මතක...

ජීවිත ගමන...

සැලෙන සසැලෙන විටෙක හිනැහෙන
කඳුල සුසුමද නිබඳ ගැවසෙන
මහා මිරිඟුව....

යදින අයදින විටෙක පුදදෙන
උස් පහත් බිම් නිතර හමුවෙන
නොනිමි මංපෙත...

ගෙවෙන ගතවෙන විටෙක ලත වෙන
අරුම මියැසිය නොවෙද
ජීවන ගමන...

ආදරේ හිමිකාරියේ...

පුරා පෙරුමන් පතා පැතුමන්

රුහිරු වගුරා කඳුලු වපුරා

දිනා ගත්තා මා...

මම ඔබේ කර ගත්තා...

කිරුල නොපලන් රැජිනියයි ඔබ

මහද ගැස්මේ රිද්මයයි ඔබ

මුදු සුමුදු සඳ සිසිලසත් පරයන

ආදරේ හිමිකාරියයි ඔබ...

බලා කල් යල් සුදු නෙලුම සොඬින් ගෙන

ඔබේ කුස වැඩි දෙව් පුතුන් නම් මම නොවේ

ජීවිතේ සැඬ කටුක යුගයක

සෙවු පිළිසරණ නම් ඔබමවේ...

තවම නොදනිමි අන් කෙනෙක් මට

සම කරන්නට ඔබේ ලඳේ...

ජාති ජාතිත් පත්න්නේ මම

ඔබෙම වේවා සංසාරයේ...

සොඳුරු මිනිසා ඔබයි

චන්ඩ ලෙස ගලා යන සැඩ පහර මම
සකල විද බාධකත් ජය අරන්
කල් යල් ගෙවා නිසල නඳියක්ව ඔබ වෙතට ඇදෙතැයි සිතා
සුමුදු ලෙස සිප ගන්න පෙරමඟම බලා සිටිනා
මහා සමුදුරයි ඔබයි, තාත්තේ මගේ...

හිතුමතේ ගසා යන අකීකරු සුලඟ මම
සැඩ සුලඟ මුදු සිනිඳු කර
සොඳුරු මකරන්දයෙන් මද පවන සරසන්න හැකි යැයි සිතා
ජීවිතේ පුරාවට මහා වෙහෙසක් දරන
සොඳුරු මිනිසා ඔබයි, තාත්තේ මගේ...