Showing posts with label සොබාදම. Show all posts
Showing posts with label සොබාදම. Show all posts

Friday, March 30, 2018

හැන්දෑවේ




චංචල වී ගල් ගැහුනා සිත මොහොතක්
සිතන්න වත් සිත් නැති නිමේශයේ
පුපුරා වැටුනා මහ වැස්සක්
ගන අඳුරට අත වනනා හැන්දෑවේ

දබර කරන ඉවසිලි නැති මහ හුළඟක්
අරන් ආව අන්ධකාර වළාකුලක්
ගුගුරා හැලුවා මහ වැස්සක්
ගන අඳුරට අත වනනා හැන්දෑවේ

රූරා වැටුනා සිත්තම් ඇදුනා
කවි සිත සැලුනා පද වැල් බැදුනා
උතුරා යන මහ වැස්සක්
ඉඩෝරයක ඉම දකිනා හැන්දෑවේ



Thursday, November 9, 2017

ගිම් නොනිමි



මන බඳින නෙක දසුන්
නඟයි මදහස් හැඟුම්
දරා ගෙන නෙක සිතුම්
ගෙවෙයි දින කල් ගෙවුම්...

වතේ රැඳි මදහසින්
සැරසෙයිද සිත සිතුම්
සුනිල් සන්සුන් හැඟුම්
මතු වෙයිද විඩාවෙන්...

රඟ මඬල නළු දනන්
නෙක මුහුනු පලදමින්
සොයයි සැනසුම් සුසුම්
ගිම් නොනිමි ජීවිතෙන්...

Thursday, June 15, 2017

සියපත




ළහිරු කිරණින් පිබිද - අවසරද හිනැහෙන්න
ගී ගයන විහඟුනේ - කියන් රහසින් මෙමට

තිමිර බිඳ සිනාසෙන - සොඳුරු සියපත වෙන්න
සහස් අරුණලු එක්ව - මකරන්ද විහිදන්න
විඩ බර ලෝ සතට - සිනා කැන් පොද වෙන්න
කලල් දිය මැඩ එන්න - අවසරය මට දෙන්න


Wednesday, May 17, 2017

පොඩි කුරුල්ලෙක් වගේ



සොඳුරු නම් මල් සුවඳ වාගේ
සිහිල් නම් මද පවන වාගේ
ගලා යද්දෙන් ඔහේ 
පා වෙලා ජීවිතේ...

රැදුනි නම් මුදු ගුණය සේම සඳේ
පියකරුයි නම් සිතුම් වැල් නිති හදේ
පසුතැවි නම් තිබුනදෙන් කොහේ
ගලායන්නට ඉඩ දෙන්න ජීවිතේ...

තටු සලා පොඩි කුරුල්ලෙක් වගේ...
ඉගිලිලා 
ඈත නිල් ආකහේ...


Tuesday, April 11, 2017

පාවෙලා


විඳිමි විඳිනෙමි පාවෙලා
සිහිල් සුලඟේ දැවටිලා
සුමුදු සුදු මුදු තටු සලා
ජීවිතේ රස ඉම් සොයා

නිකිමිලා මව් සෙනේ උතුරන
ලොවෙන් දිවි මං පෙත් බලා
හමුවේද කෙම්බිමක් කෙදිනක
සිහිල් උනුහුම ගැවසෙනා

රැවටෙනා සිත නේක සිතුවිලි
පිරිවරා හැඟුමන් පුරා
මිරිඟු දියවර ගිම් නිවාවිද
දැවෙන සිත සිහිලක් වෙලා





Sunday, March 26, 2017

පවසන්


සයුරු දළ රළ එක්ව රඟනා
සිත් වෙරළ සිඹිනා
යලි යලිත් නැගෙනා
කැටිති පෙණ පොකුරු දැයි පවසන්

තුන් යමේ සීතලට
තරු එළිත් නිදි රෑක
ඝණ අඳුර විනිවිදින
මුදු ස්වරය ඔබද පවසන්

මදහසින් ලොව පිබිද
සිත් පතුල් මත සරන
සිතිවිලිද ඔබ මගේ
හොර රහසෙ සෙමින් පවසන්


Monday, October 17, 2016

අත්තටු ලැබිලා




විහිදී යාවී විසිරී යාවි 
සිතුවිලි දිගන්තයේ...
පවනැල්ලේ වෙලිලා
ඈතට දුර ආකාසේ...

සිතිජ ඉමව්වේන් එහා
නෙපෙනෙන ඉමකට
අත්තටු විහිදා...
පියඹා යන්නට යාවි

රහසක් හදවත පතුලේ
සහසක් මතකය අතරේ
සතුටක් ගෙන ආ සසරේ
වෙහෙසක් නිවූ දිවි කතරේ

ලැබිලා - අත්තටු ලැබිලා
හෙමිහිට යනවා -පියඹා 





Monday, September 19, 2016

පොතේ කතාව






දුර ඈත  වන අරණ - වැජඹුනේ පෙර දිනේ
නැණැස් එළි නගන්නලු - මිහිළි සිඹ සැගවුනේ

පත් අගට එක් රොක්ව - ගී ගැයුව විහඟුනේ
නුඹේ ගීයේ තාල නැති - කාලයක් ගත උනේ

නෙක රටා හැඩ දමා - මොනවාද ලියවුනේ
අරුත් පද කියාලයි - සහස් දන කියැවුවේ

සිත් පුරා පිබිදුවේ - නව ලොවලු හෙට දිනේ
පොත් ගුලක හිඳී අද - දහස් ගව් දුරු රටේ





Thursday, July 28, 2016

වනමලී


යායට පිබිදෙවි - කාටත් රහසේම
හිරු දැක හිනෙහෙවි - සුබ දසුනක් සේම
හසරැලි නංවාවි - සිත් ගිම් නැසු සේම
නෙත රංජන වෙවි - වනමලීයගේ දැකුම

සොඳුරු මුදු මකරන්ද - ලොව දසත විහිදාවි
මාවතේ මංදිරේ - හැම තැනක සුපිපේවි
නම් නොමැති කුසුම නුබ - සිත මඩළ සනසාවි
වෙහෙස දැනෙනා සිතට - සිලිලාරයක් වේවි








දෙහි

  දෙනකොට දෙහි මදි නොකියන්නම ඇබුලටම... මිරිකලා හොදටම හදනවා බීම පැණි බේරෙන්නම මදි නොකියන්න Photo by Yethu Mtshali on Unsplash